اختلال برق در آزمایشگاه NIST باعث عقب‌افتادن چند میکروثانیه‌ای زمان رسمی آمریکا شد

هفته گذشته به‌دنبال قطع برق در آزمایشگاه NIST و از کار افتادن یکی از سامانه‌های پشتیبان پس از طوفان، زمان رسمی آمریکا حدود ۴.۸ میکروثانیه از UTC عقب افتاد؛ اختلافی نامحسوس برای انسان اما بالقوه مهم برای سامانه‌های دقیق مانند GPS، مخابرات و معاملات الگوریتمی.

گزارش‌هایی می‌گویند پس از قطع برق در یکی از تأسیسات NIST در بولدرِ کلرادو و از کار افتادن بخشی از سامانه‌های پشتیبان، «زمان رسمی آمریکا» برای مدتی حدود ۴٫۸ میکروثانیه از UTC عقب افتاده است؛ عددی که برای انسان محسوس نیست اما در زیرساخت‌های دقیق می‌تواند معنا پیدا کند. در این فکت‌چک بررسی می‌کنیم این ادعا دقیقاً به کدام مقیاس زمانی (UTC(NIST) یا UTC رسمی) اشاره دارد، این انحراف چگونه اندازه‌گیری و گزارش شده، چه مدت و با چه مکانیسمی رخ داده، و آیا شواهدی از اثرگذاری واقعی بر سامانه‌هایی مثل GPS، مخابرات یا معاملات الگوریتمی وجود دارد یا نه.

یافته‌های در دسترس با کلیت گزارش اولیه هم‌راستاست: چند منبع می‌گویند خاموشی در تأسیسات NIST در بولدر پس از طوفان (ذکر تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵) رخ داده و در کنار قطع برق شهری، «شکست یکی از اجزای پشتیبان حیاتی» باعث شده زنجیره همگام‌سازی/توزیع زمان برای مدتی از حالت عادی خارج شود و در خروجی مقیاس زمانی NIST یک انحراف حدود ۴٫۸ میکروثانیه نسبت به UTC دیده شود؛ همچنین ادعای «سوییچ خودکار به منابع مرجع دیگر» و «اطلاع‌رسانی به کاربران عمده» هم در خلاصه پژوهش تکرار شده است. با این حال، ادعای تیتر («عقب‌افتادن زمان رسمی آمریکا») از نظر دقت واژگانی مبهم می‌ماند، چون شواهد جمع‌آوری‌شده دقیقاً روشن نمی‌کند این ۴٫۸ میکروثانیه به UTC(NIST) (نمایه‌ی NIST از UTC) مربوط بوده یا به UTC به‌معنای مقیاس بین‌المللیِ نگهداری‌شده توسط BIPM؛ و نیز ادعای «مشکلات جدی برای GPS/مخابرات/معاملات الگوریتمی» بیشتر به بیان ریسک بالقوه تکیه دارد تا گزارش اثر واقعی، چون در همان یافته‌ها و نقل‌قول‌ها تأکید شده کاربران نهایی اختلال محسوسی تجربه نکرده‌اند و سامانه‌ها به‌طور خودکار به مرجع‌های دیگر تکیه کرده‌اند.

جمع‌بندی: اصل ماجرا—خاموشی در یکی از تأسیسات NIST پس از طوفان، اختلال در بخشی از پشتیبان‌ها و ثبت انحرافی در حد حدود ۴٫۸ میکروثانیه در خروجی مقیاس زمانی NIST—با گزارش‌های موجود هم‌خوان است؛ اما تیتر «عقب‌افتادن زمان رسمی آمریکا» از نظر فنی دقیق نیست یا دست‌کم نیاز به تصریح دارد، چون شواهد ارائه‌شده روشن نمی‌کند این اختلاف به UTC(NIST) (نمایه و توزیع زمانی NIST) مربوط بوده یا به خودِ UTC بین‌المللی، و در همان منابع نیز از سوییچ/اتکا به مرجع‌های دیگر و نبودِ اثر محسوس برای کاربران نهایی گفته می‌شود. بنابراین ادعا را می‌توان «تا حدی درست اما گمراه‌کننده در بیان» ارزیابی کرد: انحراف میکروثانیه‌ای در یکی از مراجع توزیع زمان رخ داده و از نظر ریسک برای سامانه‌های دقیق قابل توجه است، ولی به‌معنای تغییر یا «عقب افتادن» UTC جهانی یا بروزِ اختلال گسترده و تأییدشده در GPS/مخابرات/معاملات نیست.

‫🔍 راستی آزمایی‬

ادعا: در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵ به‌دنبال قطع برق در آزمایشگاه NIST (بولدر، کلرادو) و خرابی ژنراتور اضطراری، همگام‌سازی ساعت‌های اتمی برای مدتی مختل شد و زمان رسمی/UTC حدود ۴.۸ میکروثانیه عقب افتاد.
⚪️ نتیجه: تا حد زیادی تایید شده
با توجه به خلاصهٔ شواهد ارائه‌شده، روایت کلی ادعا (قطع برق در NIST بولدر، بروز خرابی در سامانهٔ پشتیبان و اختلال موقت در همگام‌سازی/توزیع زمان و عقب‌افتادن حدود ۴.۸ میکروثانیه) با شواهد هم‌خوان است. با این حال، در خودِ خلاصه به‌طور دقیق مشخص نشده که خرابی «ژنراتور» بوده یا «باتری/جزء دیگری از پشتیبان»، و همچنین ادعا «UTC» را ذکر می‌کند در حالی‌که شواهد از «زمان رسمی ایالات متحده» صحبت می‌کند. بنابراین بخش اصلی ادعا تایید می‌شود ولی جزئیات (نوع جزء خراب‌شده و برچسب‌گذاری به‌عنوان UTC) کاملاً محکم نیست.

شواهد کلیدی:

خلاصهٔ جست‌وجوی ارائه‌شده توسط کاربر:

'در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵ به‌دنبال قطع برق در آزمایشگاه NIST در بولدرِ کلرادو... یکی از اجزای حیاتی سامانهٔ پشتیبان (باتری/ژنراتور) دچار خرابی شد و همگام‌سازی/توزیع زمان برای مدتی مختل گردید.'

خلاصهٔ جست‌وجوی ارائه‌شده توسط کاربر:

'نتیجهٔ گزارش‌شده این بود که زمان رسمی ایالات متحده حدود ۴.۸ میکروثانیه کند/عقب افتاد.'

خلاصهٔ جست‌وجوی ارائه‌شده توسط کاربر:

'گفته می‌شود NIST به کاربران اصلی اطلاع داده و پس از بازگشت برق، تیم‌های فنی در حال کالیبراسیون و رفع مشکل هستند.'

ادعا: این اختلال چندمیکروثانیه‌ای می‌تواند برای سامانه‌های حساس مثل GPS، شبکه‌های مخابراتی و معاملات الگوریتمی اثرگذار باشد، اما سامانه‌های توزیع زمان به‌طور خودکار به منابع/ساعت‌های مرجع دیگر (از جمله در فورت کالینز) سوییچ کردند و کاربران نهایی مشکلی احساس نکردند.
⚪️ نتیجه: تا حدی تایید شده
شواهد ارائه‌شده بخش اول ادعا را تا حدی پشتیبانی می‌کند: کندشدن حدود ۴.۸ میکروثانیه‌ای و اینکه چنین انحرافی برای سامانه‌های بسیار دقیق (مثل GPS و شبکه‌های مخابراتی) می‌تواند اثرگذار باشد. اما در شواهد هیچ اشاره مستقیمی به «سوییچ خودکار سامانه‌های توزیع زمان به منابع مرجع دیگر مثل فورت کالینز» یا اینکه «کاربران نهایی هیچ مشکلی احساس نکردند» وجود ندارد. بنابراین ادعا در مجموع فراتر از شواهد است و فقط بخشی از آن قابل اتکا است.

شواهد کلیدی:

RELEVANT EVIDENCE SUMMARY:

'در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵ ... زمان رسمی آمریکا حدود ۴.۸ میکروثانیه کند شد ... همگام‌سازی/توزیع زمان برای مدتی مختل شد.'

RELEVANT EVIDENCE SUMMARY:

'این میزان برای انسان نامحسوس است، اما برای سامانه‌های بسیار دقیق مانند GPS و شبکه‌های مخابراتی می‌تواند اثرگذار باشد.'

RELEVANT EVIDENCE SUMMARY:

'در شواهد ارائه‌شده اشاره‌ی مستقیمی به سوییچ خودکار ... به منابع مرجع دیگر (مثل فورت کالینز) یا اینکه کاربران نهایی هیچ مشکلی حس نکردند، نشده است.'

ادعا: NIST پس از وقوع اختلال، به کاربران اصلی/مشتریان زمان‌رسانی خود اطلاع داد و پس از بازگشت برق، فرایند کالیبراسیون و اصلاح انحراف زمانی را آغاز کرد.
✅ نتیجه: تایید شده
طبق خلاصه شواهد ارائه‌شده، NIST بلافاصله پس از اختلال، کاربران اصلی/مشتریان زمان‌رسانی را مطلع کرده و بعد از بازگشت برق نیز فرایند کالیبراسیون مجدد و اصلاح انحراف زمانی را شروع کرده است؛ بنابراین ادعا با شواهد هم‌خوان است.

شواهد کلیدی:

RELEVANT EVIDENCE SUMMARY:

'طبق شواهد، NIST بلافاصله کاربران اصلی/مشتریان زمان‌رسانی خود را از رخداد مطلع کرد.'

RELEVANT EVIDENCE SUMMARY:

'پس از بازگشت برق، تیم‌های فنی فرایند کالیبراسیون مجدد و اصلاح انحراف زمانی را آغاز کرده‌اند.'

‫📊 ارزیابی نهایی‬

- سطح اعتماد: ⬢⬢⬡⬡⬡ (۲/۵)

- دلیل: اصل ماجرا (قطع برق در NIST و ایجاد انحراف زمانی در حد حدود ۴.۸ میکروثانیه و نامحسوس بودن برای انسان اما بالقوه مهم بودن برای سامانه‌های دقیق) با شواهد هم‌خوان است و «تا حدی تأیید» می‌شود. اما بخش‌هایی از گزارش—مثل ادعای «سوییچ خودکار سیستم‌ها به ساعت‌های مرجع دیگر در فورت کالینز» و نتیجه‌گیری قطعی درباره اینکه «کاربران نهایی هیچ مشکلی احساس نکردند»—در یافته‌های ارائه‌شده پشتوانه مستقیم ندارد و فراتر از شواهد است. به همین خاطر اطمینان کلی پایین و در حد ۲ از ۵ است.