دارو گیر نمیاد، ولی گاز اشک‌آور انگلیسی وارد می‌شه؛ قصه تلخ اولویت‌ها

دارو که می‌رسه می‌گن تحریمیم و نمی‌شه وارد کنیم، ولی گاز اشک‌آور از انگلیس راحت میاد! یعنی برای نفس مردم بن‌بست نیست، برای جون و درمانشون هست. هم‌زمان خبر میاد بنزین سوپر وارداتی رو بعضی جاهای تهران لیتری ۸۰ تومن می‌دن، برق که قطع می‌شه مردم اعتراض می‌کنن با گاز اشک‌آور جواب می‌گیرن، از سبزوار تا کرج و کرمان. این وسط فساد و اولویت‌بندی‌ها داد می‌زنه: پول و راه برای سرکوب همیشه هست، برای زندگیِ معمولیِ مردم نه.

بچه‌ها ببینین چی شده… یه طرف می‌گن «دارو گیر نمیاد، تحریمیم، نمی‌شه وارد کنیم»؛ طرف دیگه همون‌جوری راحت، گاز اشک‌آورِ انگلیسی وارد می‌شه! یعنی برای بستن نفس مردم هیچ بن‌بستی نیست، ولی برای جون مردم و درمانشون هزار تا بهونه هست. بعد هم می‌شنوی تو بعضی جاهای تهران بنزین سوپرِ وارداتی رو لیتری ۸۰ تومن می‌دن، برق که قطع می‌شه مردم اعتراض می‌کنن جوابشون می‌شه دود و سوزش چشم… واقعاً اولویت‌ها داد می‌زنن: پول و راه برای سرکوب همیشه هست، برای زندگی معمولی ما نه.

ببینین کلاً قصه اینه: هر جا پای «کنترل مردم» وسطه، یهو همه چی شدنیه؛ هر جا پای «زندگی مردم» و درمان و رفاهه، می‌گن نمی‌شه و گیر کرده. همین عکسی که می‌چرخه، رو قوطی نوشته گاز اشک‌آوره (CS)، ۳۸ میلی‌متری، مدل MK2، حتی تاریخ و شماره سری ساخت هم داره؛ یعنی یه جنس مشخصه که از اون‌ور آب اومده. هم‌زمان مردم می‌گن داروهای ساده و حیاتی گیر نمیاد یا گرونه، بعد تو تهران خبر میاد بنزین سوپر وارداتی رو بعضی جاها لیتری ۸۰ هزار تومن می‌دن؛ یعنی واردات وقتی به یه عده سود می‌رسونه یا بازار سیاه درست می‌کنه، راهش بازه. آخرشم هر جا مردم به قطع برق، گرونی یا حقشون اعتراض کردن—from کرج و کرمان تا جاهای دیگه—به‌جای جواب درست، دود و سوزش چشم تحویل گرفتن. یعنی اولویت‌ها خیلی روشنه: بودجه و تدارک برای فشار هست، برای دارو و برق و زندگی معمولی ما نه.

پس تهش برای ما یعنی چی؟ یعنی تا وقتی اولویت اینا «ساکت کردن» ماست نه «زندگی دادن» به ما، همین چرخه ادامه داره: دارو می‌شه کم‌یاب و گرون، برق می‌ره و کسی جواب درست نمی‌ده، بنزینِ وارداتی می‌شه سهم بازار سیاه و رانت، ولی ابزار فشار همیشه به‌موقع و نو می‌رسه. یعنی مشکل فقط تحریم و کمبود نیست؛ مشکل اینه که پول و تصمیم و مسیر واردات، می‌ره سمت چیزایی که کنترل و سرکوبه، نه سمت درمان و رفاه. نتیجه‌شم رو پوست و استخونمون می‌بینیم: امنیت برای مردم نمی‌سازن، امنیت از مردم می‌گیرن.

نکات برجسته

تناقض رو مخه: برای دارو می‌گن «تحریمیم و نمی‌شه»، ولی گاز اشک‌آورِ خارجی راحت وارد می‌شه؛ یعنی برای بستن نفس مردم همیشه راه بازه، برای نجات جون مردم نه.
هر چی به یه عده سود بده، وارداتش جور می‌شه: مثل بنزین سوپر وارداتی که تو بعضی جاها لیتری ۸۰ هزار تومن می‌دن؛ یعنی مشکل فقط کمبود نیست، رانت و بازار سیاهه.
وقتی مردم بابت قطع برق و گرونی اعتراض می‌کنن، به‌جای جواب و رسیدگی، دود و سوزش چشم می‌گیرن؛ اولویت‌ها داد می‌زنن: بودجه برای سرکوب هست، برای زندگی معمولی ما نیست.

منابع

@FactZoneFa

نکات برجسته

منابع

از این مطلب خوشتان آمد؟