تعطیلی‌های زنجیره‌ای مدارس از ۱۰ تا ۱۷ دی؛ واقعاً سرماست یا ترس از شلوغی بعدِ اعتراضات؟

واقعیت اینه این تعطیلی‌های پشت‌سرهم از ۱۰ تا ۱۷ دی بوی «مدیریت بحران بعد از اعتراضات» می‌ده، نه فقط سرما و آلودگی. یه روز می‌گن امتحان‌های داخلی صلاح نیست برگزار شه، یه جا می‌گن امتحان نهایی کشوری هست؛ مدرسه‌ها هر لحظه می‌بندن و باز می‌کنن، خانواده و دانش‌آموز رو گیج می‌کنن. وقتی همزمان تو چند شهر اعتراض بوده و نیروهای امنیتی ریختن تو خیابون و حتی رئیس بانک مرکزی رو قربانی کردن، دیگه سخت می‌شه باور کرد اینا صرفاً تصمیم آموزشی‌ـه. ساده‌ش اینه: به‌جای اینکه ریشه مشکل انرژی، آلودگی و بی‌ثباتی رو حل کنن، با تعطیل‌کردن و برنامه‌به‌هم‌زدن می‌خوان فضا رو کنترل کنن—خصوصاً تو مناطق حساس تهران.

بچه‌ها ببینین چی شده: از ۱۰ دی تا ۱۷ دی عملاً مدرسه‌ها رو زنجیره‌ای می‌بندن و باز می‌کنن، یه روز می‌گن «سرما و انرژی»، یه روز می‌گن «آلودگی»، بعد هم همون وسط می‌گن «چهارشنبه امتحان نهایی کشوری حتماً هست»! یعنی چی دقیقاً؟ اگه اوضاع این‌قدر بحرانیه که آزمون‌های داخلی «صلاح نیست» برگزار شه، چطوری نهایی کشوری قراره رو هوا نره؟ این مدل تصمیم‌های دقیقه‌نودی بیشتر از اینکه بوی آموزش بده، بوی کنترل فضا می‌ده—خصوصاً وقتی درست بعدِ اعتراضات چندتا شهره و نیروها تو خیابون بودن. نتیجه‌ش فقط یه چیزه: خانواده و دانش‌آموز گیج و عصبی، و مدرسه تبدیل می‌شه به دکمه خاموش/روشنِ مدیریت بحران.

ببین، قصه خیلی ساده‌ست: «تعطیلی» رو کردن یه اهرم دم‌دستی که هر وقت فضا داغ می‌شه یا کنترلش سخت می‌شه، باهاش جمع‌وجورش کنن. اگه واقعاً فقط سرما و آلودگیه، باید یه تصمیم روشن و یکدست بگیرن: یا همه امتحانا با یه منطق مشخص جابه‌جا شه، یا همه طبق برنامه بره جلو. ولی این‌که می‌گن امتحان‌های داخلی “صلاح نیست” برگزار شه، بعد همون وسط می‌گن “امتحان نهایی کشوری حتماً هست”، یعنی مشکل فقط هوا نیست؛ مسئله اینه که می‌خوان رفت‌وآمد و تجمعات مدرسه‌ای رو کم‌و‌زیاد کنن هر وقت لازم شد. نتیجه‌شم واضحه: بچه‌ها سردرگم، خانواده‌ها عصبانی، مدیرها تحت فشار که “طبق روال” نرن جلو، و یه بی‌ثباتی دائمی که بیشتر به درد مدیریت بحران می‌خوره تا آموزش.

پس تهش برای ما یعنی چی؟ یعنی رو برنامه‌ریزی مدرسه و امتحان و حتی رفت‌وآمد حساب نکنین؛ هر لحظه ممکنه بگن «بسته»، فرداش بگن «حتماً بیاین». این بی‌ثباتی مستقیم می‌زنه به اعصاب بچه‌ها و خانواده‌ها و کیفیت درس، و یه جور فرسودگی جمعی می‌سازه. از اون طرف هم وقتی تعطیلی این‌قدر زیگزاگیه، پیامش واضحه: اونا بیشتر دنبال کم‌کردن تجمع و کنترل فضا هستن تا حل ریشه‌ایِ آلودگی و انرژی. پس حواستون باشه: خبر رسمی رو لحظه‌ای چک کنین، از مدرسه کتبی و روشن بپرسین دقیقاً تکلیف امتحان‌ها چیه، و نذارین با «امروز این، فردا اون» شما رو تو بلاتکلیفی نگه دارن.

نکات برجسته

تعطیلی‌ها هی زیگزاگیه: یه روز می‌گن سرما و انرژی، یه روز آلودگی؛ ولی وسطش می‌گن «نهایی کشوری حتماً برگزار می‌شه». این تناقض یعنی داستان فقط هوا نیست، تصمیم‌ها دقیقه‌نودی و مدیریتیه.
این مدل باز/بسته کردن مدرسه بیشتر شبیه یه اهرم کنترله برای کم‌و‌زیاد کردن رفت‌وآمد و تجمعات، مخصوصاً وقتی فضا بعدِ اعتراضات حساسه؛ نه یه برنامه آموزشی درست و حسابی.
نتیجه مستقیمش می‌خوره به اعصاب و برنامه مردم: دانش‌آموز گیج، خانواده عصبی، کیفیت درس و آمادگی امتحان میاد پایین. پس هر لحظه خبر رسمی و اطلاعیه مدرسه رو چک کنین و تکلیف امتحان‌ها رو کتبی و شفاف بگیرین.

منابع

@FactZoneFa

نکات برجسته

منابع

از این مطلب خوشتان آمد؟